Ik ben geboren in Israël in 1956 en na de scheiding van mijn ouders, beiden overlevenden van de holocauste, ben ik met mijn moeder teruggekeerd naar Nederland waar ik mijn jongste jaren, adolescentie en het begin van mijn leven als volwassene heb geleefd.
Mijn eerste beroep was officier in het nederlandse leger, na de opleiding op de KMA en sindsdien heb ik minstens een 35 professionele ervaringen gehad. Ik ben in Frankrijk sinds 1985 waar ik mediterraanse zon heb teruggevonden en vandaag de dag woon ik Callian in de Var.
Een rijk levensweg, bezaaid met veelzijdige ervaringen, en een zoektocht zonder concessie brengen me elke dag dichter bij mijn daadwerkelijke identiteit. Het is via mijn begeleiderspraktijk dat ik voorstel de middelen die ik gevonden heb, en nog steeds toepas, met je te delen.
Want ik ook, ik "ben er ook beweest"! Ik heb lange jaren therapie gehad. Het heeft lang geduurd voordat ik er uit was. Ik heb een opeenhoping van ziektes geleefd... eenzaamheid... affectief gemis... geldgebrek... werkloosheid... et gedurende jaren was ik depressief.
Therapie was duur. Ik zag mijn therapeute maar eens per maand en als ik haar zag, had net een uur om me uit te drukken. Te kort om me te ontdoen tegelijkertijd van mijn angst, maar ook mijn belevenissen te vertellen en oplossingen te vinden om er uit te komen.
Ik had iets tegen de klok op het bureau van mijn therapeute... en ook tegen het bureau die ons scheidde... het "uwen" liet me nog meer de afstand voelen en accentueerde mijn eenzaamheid... le hoge prijs, in verhouding met mijn inkomsten zorgde ervoor dat ik de minuten telde... de exacte duur van de sessie voegde een extra spanning toe...
Wat me miste in die tijd was een vriend... Tegelijkertijd een vriend, maar ook iemand die me kon begeleiden en helpen... Iemand die MET me was in die moeilijke periode van mijn leven... Iemand van vertrouwen die ik makkelijk kon bellen in geval van panique of nood...
De therapeuten op wie ik beroep deed waren allen buitengewone mensen en practica. Als ik me vandaag kan presenteren in het kader van de begeleiding, is het ook dankzij hun.
Vandaag ben ik eruit! Vandaag de dag ben ik een gelukkig mens en in vrede. Mijn welzijn begon een dag, in 1988 denk ik, via een bewustzijnswording toen ik op de bodem van de put zat. Een gedachte kwam bij me op : "Als je zover in de shit (sorry, dat waren de woorden die bij me opkwamen in die periode!) en als er een zin is in het leven, dan heb je het mis!"
Ik begreep langzaam, op mijn snelheid, in hoeverre mijn ideëen de oorsprong waren van mijn slechte staat. Ik begon een processus de deconditionnering et trok mijzelf volledig in twijfel.
Mijn ziektes zijn verdwenen naarmate ik mijn globale levensvisie veranderde... het financiele ongemak werd minder... ik vond mensen terug waar ik om gaf... ik voelde me beter en beter et ik heb van mijn succes een roeping gemaakt!
Je kan nu begrijpen:
waarom de consultaties nooit precies een uur duren en ik geen horloge draag...
waarom we ons tutoyeren vanaf onze eerste afspraak...
waarom ik niet in een bureau werk maar ik mijn afspraken geef buiten in een park of op een terras...
waarom ik me meer als vriend dan als therapeut positionneer...…
waarom ik niet alleen luister maar vooral "sleutels" geef...
waarom ik de prijs voor mijn consultaties heb aangepast, opdat je zodanig makkelijk naar me toe kan koemen...
en waarom het vanzelfsprekend is dat je me kan bellen in geval van nood maar ook om simpelweg goed nieuws met me te delen...
Ik ben dus geen therapeut, zelfs al heb ik wat vereist wordt om deze nominatie te gebruiken. Ik prefereer me te beschouwen als "bevoegd door de ervaring"... en ik hou ervan te begeleiden me ziende als "de Vriend voor een moment"... |